Her an her yerde birileri bir yerlere gitmekte. Hepimiz kısa yada uzun mesafelerde, farklı nedenlerle yolculuklar yapmakta, hareket etmekteyiz. Değişmeyen bu sürekli harekette, değişen tek şey kimin nereden nereye, ne zaman ve neden gittiği gibi ayrıntılar. Bir yerden diğerine nasıl gidildiği ise belkide en önemli ayrıntı. Bir kişinin varmak istediği yere nasıl gideceğini, hatta gidip gidemeyeceğinin en büyük belirleyicisi.

İnsanlar tarihleri boyunca çeşitli coğrafyalar üzerinde hareket etmişlerdir. Özellikle tarımın icadından öncesinde hayatta kalmak için hayvan sürüleri ve mevsimleri sürekli takip etmek zorunda olduklarından, bu göçebelik hayatlarının en büyük parçalarından biriydi. Bu hareket ayrıca sürekli kendilerinin yürüyerek yaptığı, bu nedenle hızın, yanlarında taşıdıkları eşyaların ve general olarak seyahatin nasıl işlemesini de etkilemekteydi.

İnsanların gerçek anlamda ilk araçları hayvanların çektiği arabalar olmuştur. Tekerlek ilk önce seramik yapımı için icat edilmiş, sonrasında hayvanların çektiği arabalarda da kullanılarak, ilk kez insanın sadece kendi gücüyle taşıyabileceği yük ve yapabileceği ulaşım değişmiştir.

Öküz ve eşek gibi hayvanlar bu arabalara koşulan ilk hayvanlar olmuş, atlarında bu gruba katılması ile insanların ulaşabileceği ve taşıyabileceği mesafelerin sınırları değişmiştir. Gidilebilecek mesafenin artması sadece bir eşyayı yada insanın taşınmasından öte, hayatın her yönüyle genişlemesi anlamına gelmiştir.

Ticaret elbette ilk başta ekonomik bir mesele olsa da, yanında içinde barındırdığı kültürel ve sosyal katmanları da inkar edilemez. İlk şehir ve medeniyetlerin kurulmasında ve büyümesinde ticaretin gelişmesi sadece ekonomik alışverişin değil, kültürün de hareketini ve yayılmasını sağlamıştır. Bunu yanında tekrarlayan ticari hareketlerin sayesinde oluşan yollar, bu yolların yanında gelişen duraklar ve yapılar da, medeniyetlerin tüm dünyada farklı yerlerde farklı şekillerde yükselirken onları birbirlerine bağlayan ağlar olmuştur.

Başta atlar olmak üzere çeşitli hayvanların özellikle arabalara koşulması teknolojik bir gelişme olmasının yanı sıra insan hayatına yeni bir mekanında eklenmesini sağlamıştır. Yolculuk durumunun kendi başına bir mekan olarak düşünülmesinin mümkünlüğünün yanında, aslında çekilen araba kendi başına bir mekandır. Kimin ne amaçla kullanmasına bağlı olarak, bir tüccar yada göçmenin aracı olduğu kadar evidir de.

Bir öküz yada eşeğin çektiği yük arabası bir iş mekanıdır aynı zamanda. Zamanla daha fazla hayvanın koşularak daha büyük arabaların yapılması ile, dört duvarı ve çatısıyla yolda hareket eden bir oda halini almıştır adeta.

Yolculuk çoğu zaman zaten kendi başına bir değişimdir. Her gün tekrar tekrar kullandığımız yollar bile bize farkında olmadan bizde bir değişime yol açar, bazen bizi iyi şekilde değiştirir bazense sadece bir angarya haline gelir, bizi daha iyi şeyleri aramaya iten bir sebep olur hatta.

Denizde de yolculuk oldukça benzer, hatta karadan çok daha ağır bir tema ile yaşanır. Bugün 21. yüzyılda bile Odessa destanının hala bugünün dinleyicisine söyleyecek, hissettirecek bir şeyleri olması bunun en büyük kanıtlarından biri. Hatta deniz ve sonrasında hava yolculuğunun halk seviyesine inmesi, yolculukların artık devasa araçlarda gerçek odalarla yapılması, gerçektende yoldaki odaların hayatımızdaki mekanlardan birisi haline gelmesini sağladı ve odalar değişimin en büyük sembollerinden biri haline geldi.

Adeta biz koza gibi, yolcuyu bir noktadan diğerine giderken korku, heyecan, umut yada endişe duygularının içinde sararak, yolculuk bittiğinde ve kapı açıldığında, kozanın içinden iyi yada kötü şekilde- ancak yine de değişmiş bir şekilde, yeni değişimlere adım atan bir insan çıkıyor.