Hayat sürekli bir değişim ve gelişim çizgisidir. Bir birey doğumundan ölümüne kadar sürekli olarak fiziksel ve zihinsel değişimler geçirmektedir. Bu değişimler sadece bireylerin yaşadıkları çevresel ve kişisel farklılıklarından dolayı bazı değişiklikler gösterebilir, ancak çoğu zaman bu farklılıklar büyük resme bakıldığında küçük farklar olarak kalır.

İnsanlar bu gelişimleri çoğu zaman belirli dönemlerde yaşarlar ve bu dönemler sonundaki kazanımları da yaşıtlarıyla uyumlu seviyededir. Örneğin insan hayatının ilk dönemleri olan bebeklik ve çocukluk dönemlerinde gelişim hem fiziksel hemde zihinsel olarak oldukça büyüktür ve çoğu zaman bu dönemdeki gelişim bir bireyin yetişkinlik hayatındaki davranış ve eğilimlerini de doğrudan etkiler.

Sonrasında ergenlik dönemi bir ara dönem olarak, adaptasyon yönü ile daha öne çıkar. İnsan hayatının en sancılı dönemlerinden biridir ve neredeyse çocukluk dönemleri kadar gelişimin doğru ilerlemesi için önemlidir. Bu gelişme çağları en nihayetinde bir yetişkinin şekillendiği zamanlardır ve bu değişim sonunda ortaya çıkan karakterin değiştirilmesi hiçte kolay olmaz. Değişim becerisinin tamamen yok olmamasıyla birlikte, yetişkinlik dönemi artık değişime yatkınlığın azaldığı, daha çok geçmişte edinilmiş beceri ve öğretilerin ustalaşmış şekilde uygulanmasına yönelmiş olan bir dönemdir.

Bu nedenle son aşamaya giden yolda bir bireyin iyi şekilde gelişmesi çok önemlidir. Özellikle çocukluk, basit motor becerilerden ilk sosyal etkileşimlere kadar, her yönden piramidin en önemli olan basamağı, binanın temelidir. Bu aşamada doğru gelişim için kişinin aldığı eğitimden, sosyalleştiği topluma, her çevresel ve bireysel etken oldukça önemlidir.

Oyun, insanın her döneminde kendine bir yer bulan, önemli bir aktivitedir. İster fiziksel yanı ister zihinsel yanı ağır bassın, oyun her sağlıklı bireyin hayatı boyunca yaptığı bir aktivitedir. Hangi oyunu yada kimle oynadığı kişinin kendine ait bir seçim olsada, her birey bir şekilde oyun oynar.

Oyuncaklar ilk olarak bir oyun aracı olarak öne çıkarlar. Tarihte binlerce yıl geriye giden bulunmuş bazı kalıntılarda çıngıraklar, oyun tahtaları, bebekler yada ayakları tekerlekli hayvan figürleri bulunmuş, insanlık tarihinin büyük bir kısmında oyuncaklarında var olduğu tartışılmazdır.

Tüm insanlık tarihinde aslında oldukça yakın bir tarihe denk gelen bir zamana -sanayi devrimine kadar oyuncaklar aslında kişisel dönemlerini yaşadılar. Yapılan bir oyuncak çoğu zaman bir yetişkinin hayatındaki bir çocuğa yaptığı bir hediyeydi, yada çocukların hayal güçlerini ve el becerilerini kullanarak kendi yaptıkları eserlerdi. Seri üretimle beraber aynı kalıplarda, aynı şekillerde çıkan oyuncakların yaygınlaşması, oyuncakların yapımını ve bu geçmişten gelen kişisellik yönünü değiştirdi.

Buradan her geçen gün insanların kaybettiği kişiselliğine dair bir çıkarım yapılabilmekle birlikte, bu değişimin tamamen kötü olduğu anlamına da gelmez. Seri üretimle beraber bir kişinin kendi çaba ve imkanlarıyla üretemeyeceği çoğu oyuncak ve fikir, bu sayede kolayca ulaşılabilir ve yaygın hale geldi.

Hatta bazı oyuncakların sadece istendiği gibi işlemesi için tüm parçalarının birbiriyle uyumlu ve aynı olması gerekliydi. Burada bariz şekilde en çok çağrışım yapacak oyuncak muhtemelen artık bir markadan öteye geçerek, neredeyse tüm ‘tuğla ve yapı taşı’ tarzı oyuncakların ortak ismi haline gelen LEGO öne çıkmakta. Hatta bugün onun onun doğum günü.

Tuğla, yapı taşı olarak adlandırılan oyuncakların ilk mucidi teknik olarak Lego değil, ancak günümüzdeki ‘birbirine geçen tuğla’ olan tasarım, resmi olarak 28 Ocak 1958’de LEGO şirketi tarafından patentlendi. Bu nedenle bu gün her sene aynı zamanda Uluslararası Lego Günü olarakta geçmekte.

Tarihi yüzyıldan bile kısa olmasına rağmen özellikle popüler kültürde kendine oldukça önemli bir yer edinmiş durumda. Bu küçük plastik tuğlalar, bir markadan öte bir oyun fikri olarak her yaştan hayal gücünün elinde bulundurduğu bir potansiyele dönüşmüş durumda. Oyunun her yaştan oynanmasına dair en büyük örneklerden biri olarak gösterilebilir hatta.