SON DAKİKA
Hava Durumu

Genç Yetişkin

Yazının Giriş Tarihi: 22.11.2026 20:47
Yazının Güncellenme Tarihi: 22.11.2026 20:51

Yaşamımızın neredeyse her alanın bir endüstrisi var. Uyandığımız yatağın, üstümüzden attığımız yorganın, giydiğimiz terliğin, yediğimiz kahvaltının, giydiğimiz kıyafetin, elimizdeki telefonun, hatta soluduğumuz havanın nem oranının bile bir endüstriyel yönü var. Bir alana dair ürünün üretilmesini, pazarlanmasını, satın alınmasını ve bu döngünün tekrarlanması için gerek kondisyonların sağlanması için çoğu zaman ürünün kendisinden daha fazla efor sarf eden bir sistem.

En eski zamanlardan beri insanların hayatının bir parçası olan hikayeler de artık bir endüstrisi olan, ve bu sisteme dahil şeylerden biri. Ancak diğer sektörlere kıyasla, bu sistemin uzun zaman geçtiğinde ve yeterince kontrolsüz bırakıldığında, kendi kendini yeme eğiliminde olduğunun en açık örneklerinden.

Herhangi bir işletme ne büyüklükte, ne satıyor olursa olsun, tüm masraflarından sonra belirli bir düzeyde kâr etmek zorundadır. Bu nedenle hepsi ürettiği ürünü satabileceği en yüksek fiyattan, en fazla sayıda satmaya çalışır. Ortaya attığı tasarım ve fikirler her zaman müşterisini memnun etme amacındadır- en azından olmalıdır. Ancak her geçen gün pek çok sektörde edilmek istenen kârın yeni ve farklı olandan değil, aynı ama daha ucuza mâl edilmiş olandan gelmesi için çalışıldığı görünüyor.

Bozuk olmayan şeyi tamir etmeye çalışmamak, pek çok şey için geçerli bir slogan. Örneğin kurşun kalem, icadından beri en az değişen eşyalardan biri, ve bu değişimsizliği çoğu zaman herkesin kolayına gelen bir şey. Ancak eğlence sektörü gibi insanların zevk ve kültürlerinin değişimi ile beraber hareket etmek zorunda olan sektörler için durum böyle değil.

Hikayeler var oldukça, farklı şekilde muhafaza edilmişler ve yeni kitlelere aktarılmışlardır. Bir araya gelen grupların anlattıkları efsaneler, bugün kitap, film ve hatta oyunlar olarak karşımıza çıkmakta, seyirci ve okuyucularına aynı zevki çok farklı şekillerde sunmaktadırlar.

Her yaşımızda algı seviyemiz farklıdır. Bu nedenle hikayerde çoğu zaman bize uyum sağlayacak şekilde değişir. Çocukluğun basit hikayeleri yetişkinliğin daha ağır ve kompleks haline varmadan önce ise, ‘ergen edebiyatı’ denen ara döneme girer.

Okuma hızı biraz daha gelişmiş, artık daha kalın kitaplar ortaya çıkar. Konular artık en basit öğretileri aşmış, yetişkinliğin dünyasındaki sistemleri incelemeye, açıklamaya başlar. Eğer bu edebiyatın en iyi eserlerini seçerseniz sadece açıklamayla kalmaz, size eleştirmeyi de öğretir.

Geçen hafta cuma günü Açlık Oyunları serisinin en yeni filmi Hasatta Gündoğumu, vizyona girdi. Genç-yetişkin, denildiğinde bir edebiyat türünün en ünlüsü, hatta tanımlayıcısı denebilecek bir serinin son bölümü, her geçen gün başka alanlarda da gözlemlediğimiz erimenin bir başka örneği haline gelmiş gibi görünüyor.

Kitabın serinin diğerleriyle karşılaştırıldığında daha basit kalan dili, filmde daha da bariz hatta göze batar bir hale geliyor. Neredeyse yirmi sene önce yayınlanan kitaplar ve sonrasında çıkan filmleri, seyircisinin yetişkin olmadığının farkında olan ancak onlara küçük çocuk muamelesi de yapmayan bir ara yolu bulmuştu. Bu sayede milyonlarca genç yetişkin için, yaşadıkları dünyanın nasıl işlediğine dair yeni fikirler ve farkındalıklar edinmekte bir başlangıç olmuştu.

Bu sefer ise eski kitlesinin önemli bir kısmının artık bu hikayelerle ilgilenmeyen, yeni kitlesinin de dikkat süresine güvenmeyen bir yapım var. En basit şeyleri bile seyirciye açıklayan, aynı zamanda da kitapta, yani asıl hikayede eleştirilen pek çok temayı filme taşımaya uğraşmayan bir adaptasyon.

Daha fazla kişiye ulaşmak, daha kolay satmak için sürekli ucuzlatılan ve kalitesizleşen bir yapım, üzerimizdeki tişörtten izlediğimiz filmlere, okuduğumuz kitaplara kadar yaşamın her alanına yayılmış durumda. Yeni olan her şey gereksiz bir risk olmakla kalmadığı gibi, kitlenin de eski ve basitin yeniden ısıtılmasına tahammül etmesi ve kabul etmesi beklentisi var. Bu tüm reklamı ve hedefi bunu eleştirmek olan eserler için bile geçerli hale gelmiş durumda.

Daha da kötüsü, bunun haklı bir yanı da var. On sene önce sistemi yıkmakla ilgilenen bir edebiyat, bugün çerezlik denmesi çerezlere hakaret olan hikayelerle dolu. En iyisi olanın bile kendi içinde eridiği, küçültüldüğü bir durum söz konusu.

Yorum Ekle
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!
Yorumlar (0)
Yükleniyor..
Yüz Ağdası
logo
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.