Hikayeler insanın hayatında çok büyük bir öneme sahiptir. Ona üzüntüsünde umut, korktuğunda cesaret, mutluluğunda da daha iyisi için ilham veren, bu duygusal desteğinin yanında aynı zamanda bir kişinin hayatını yaşarken sahip olduğu bakış açısını, algısını geliştirme ve etkileme gücüne de sahiptir.
Bu nedenle her bireyin, hayatının her döneminde farklı çeşitlerde, ilgisini çeken yada çekmeyen ama onda bir değişim uyandıran hikayelerle bir şekilde etkileşimde olması çok önemlidir.
Tarih boyunca hikaye anlatımında çeşitli yöntemler kullanılmıştır. Hikayenin doğuşu sözlü gelenek ile başlar, ancak yazının icadı bir hikayenin ya da düşüncenin fiziksel bir hâl almasının, anlatıldığı mekan ve zamandan öteye geçebilmesinin en büyük sebebi olmuştur.
Bugün teknoloji ve sanatın beraber ulaştığı seviye geçmişte ateş etrafında toplanılan, taşa yontulan ya da tozlu sayfalara yazılarak yapılan hikaye kültüründen çok farklı. Çizgi romanlar, filmler, video oyunları hatta interaktif deneyimler, yüzyıllar öncesinde yaşayan geleneklerden çok daha farklı. Her ne kadar bu yeni imkanların beraberinde getirdiği potansiyel göz kamaştırmakta ve hikaye anlatımını hiç olmadığı kadar zenginleştirmiş olsa da, hikayenin hedefi olan kitlenin elindeki bazı özgürlükleri de kısıtlar hale gelmiş durumda.
Yazı ve kitap, bugün hala hikayenin en saf formlarından biri. Bu saflık ve basitlik her ne kadar film ve video oyunları gibi ‘daha eğlenceli’ rakipleri tarafından bir negatif özellik olarak gösterilse de, aslında hikayenin kitlesi için hala en büyük serbestlik ve hayal alanına sahip.
Her yazarın yazım stilininde önemli bir etkisi olduğu inkar edilemez şekilde, çoğu zaman okunan bir hikayede basit tanımlamalar dışında tüm kontrol ve detaylar okura ait. Bu hayal gücü gelişmiş, okuduğu hikayeyle direkt bir temas kurabilmiş birisi için çoğu zaman bir hikaye okumanın en iyi yanı. Okurun hem kendini bambaşka bir dünyaya bıraktığı, hemde bu dünyanın nasıl göründürdüğü ve hissetirdiğine dair söz hakkı olması, çoğu zaman bir kişiyi eline bir kitap almaya teşvik eden en büyük sebeplerden biri. Ancak bu durum her geçen gün giderek nadir bir yetenek halini almaya başlamış durumda.
Hayatımız neredeyse her yönüyle çok kısa bir sürede çok hızlı değişimler geçirdi. Burada teknolojinin analog hayatı her geçen gün geriye atması, covid gibi beklenmeyen olaylar ve dünyanın farklı yerlerinde çıkan savaş ve beklenmedik politik olaylar çoğumuzun bu değilim için ilk başta göstereceği nedenler olsa da, bireysel ölçekteki değişimler de artık etkisini göstermeye başlamış durumda.
Kitap okumak neredeyse her dönemde zeka ve bilgi ile ilişkilendirilen bir aktivite olmuştur. Kitap kurdu tiplemesi bu düşüncenin bir ürünüdür ama artık eski geçerliliğini kaybetmeye başlamakta, çünkü artık bir kişi çok okuduğunu söylediğinde ne okuduğu sorusunun cevabı hiç olmadığı kadar önemli hale gelmiş durumda.
Basımcılıkta pek çok sektör gibi en çok satanı tespit edip, ayakta kalmak için en çok getirisi olan kitlenin tercihlerine uymak zorunda. Ancak bu uyum ne kadar ileriye gidebilir? Genelin isteklerine ne kadar sınırsız uyum sağlanabilir?
Hatta aynı soru hikayenin diğer anlatım çeşitleri içinde geçerli. Çok film izleyen, bilgisayar oyunu oynayan, hatta çok gezenin bile.. Çünkü çok film izleyen birisi sadece aynı türde, aynı kalibrede film izliyorsa kendini ne kadar geliştirebilir? Belirli bir türden zevk almak yeni, tanıdık olmayan ve çoğu zaman farklı olana adapte olmaya zorlayan bir şeye karşı bir savunma halini almaya başladı.
Anti entellektüellik, tüm dünyada artmakta. Neredeyse tüm zorlayıcı ve komplike her hikayelerin değersiz, gereksiz ve ‘larp’lamak amaçlı var olduğu düşüncesi de en büyük silahlarından biri haline geldi.
Burada bu kolaya kaçmaya dünden razı hikayecilerin de payı var, ancak günün sonunda her hikayenin değeri onun kitlesinin verdiği değer kadar. Her bizi zorlayan değersiz ve gereksiz, kolay olan iyi olursa, günün sonunda fazladan bir efor sarf etmeye değecek ne kalabilir?
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
EDA SARI
Fazladan Efor
Hikayeler insanın hayatında çok büyük bir öneme sahiptir. Ona üzüntüsünde umut, korktuğunda cesaret, mutluluğunda da daha iyisi için ilham veren, bu duygusal desteğinin yanında aynı zamanda bir kişinin hayatını yaşarken sahip olduğu bakış açısını, algısını geliştirme ve etkileme gücüne de sahiptir.
Bu nedenle her bireyin, hayatının her döneminde farklı çeşitlerde, ilgisini çeken yada çekmeyen ama onda bir değişim uyandıran hikayelerle bir şekilde etkileşimde olması çok önemlidir.
Tarih boyunca hikaye anlatımında çeşitli yöntemler kullanılmıştır. Hikayenin doğuşu sözlü gelenek ile başlar, ancak yazının icadı bir hikayenin ya da düşüncenin fiziksel bir hâl almasının, anlatıldığı mekan ve zamandan öteye geçebilmesinin en büyük sebebi olmuştur.
Bugün teknoloji ve sanatın beraber ulaştığı seviye geçmişte ateş etrafında toplanılan, taşa yontulan ya da tozlu sayfalara yazılarak yapılan hikaye kültüründen çok farklı. Çizgi romanlar, filmler, video oyunları hatta interaktif deneyimler, yüzyıllar öncesinde yaşayan geleneklerden çok daha farklı. Her ne kadar bu yeni imkanların beraberinde getirdiği potansiyel göz kamaştırmakta ve hikaye anlatımını hiç olmadığı kadar zenginleştirmiş olsa da, hikayenin hedefi olan kitlenin elindeki bazı özgürlükleri de kısıtlar hale gelmiş durumda.
Yazı ve kitap, bugün hala hikayenin en saf formlarından biri. Bu saflık ve basitlik her ne kadar film ve video oyunları gibi ‘daha eğlenceli’ rakipleri tarafından bir negatif özellik olarak gösterilse de, aslında hikayenin kitlesi için hala en büyük serbestlik ve hayal alanına sahip.
Her yazarın yazım stilininde önemli bir etkisi olduğu inkar edilemez şekilde, çoğu zaman okunan bir hikayede basit tanımlamalar dışında tüm kontrol ve detaylar okura ait. Bu hayal gücü gelişmiş, okuduğu hikayeyle direkt bir temas kurabilmiş birisi için çoğu zaman bir hikaye okumanın en iyi yanı. Okurun hem kendini bambaşka bir dünyaya bıraktığı, hemde bu dünyanın nasıl göründürdüğü ve hissetirdiğine dair söz hakkı olması, çoğu zaman bir kişiyi eline bir kitap almaya teşvik eden en büyük sebeplerden biri. Ancak bu durum her geçen gün giderek nadir bir yetenek halini almaya başlamış durumda.
Hayatımız neredeyse her yönüyle çok kısa bir sürede çok hızlı değişimler geçirdi. Burada teknolojinin analog hayatı her geçen gün geriye atması, covid gibi beklenmeyen olaylar ve dünyanın farklı yerlerinde çıkan savaş ve beklenmedik politik olaylar çoğumuzun bu değilim için ilk başta göstereceği nedenler olsa da, bireysel ölçekteki değişimler de artık etkisini göstermeye başlamış durumda.
Kitap okumak neredeyse her dönemde zeka ve bilgi ile ilişkilendirilen bir aktivite olmuştur. Kitap kurdu tiplemesi bu düşüncenin bir ürünüdür ama artık eski geçerliliğini kaybetmeye başlamakta, çünkü artık bir kişi çok okuduğunu söylediğinde ne okuduğu sorusunun cevabı hiç olmadığı kadar önemli hale gelmiş durumda.
Basımcılıkta pek çok sektör gibi en çok satanı tespit edip, ayakta kalmak için en çok getirisi olan kitlenin tercihlerine uymak zorunda. Ancak bu uyum ne kadar ileriye gidebilir? Genelin isteklerine ne kadar sınırsız uyum sağlanabilir?
Hatta aynı soru hikayenin diğer anlatım çeşitleri içinde geçerli. Çok film izleyen, bilgisayar oyunu oynayan, hatta çok gezenin bile.. Çünkü çok film izleyen birisi sadece aynı türde, aynı kalibrede film izliyorsa kendini ne kadar geliştirebilir? Belirli bir türden zevk almak yeni, tanıdık olmayan ve çoğu zaman farklı olana adapte olmaya zorlayan bir şeye karşı bir savunma halini almaya başladı.
Anti entellektüellik, tüm dünyada artmakta. Neredeyse tüm zorlayıcı ve komplike her hikayelerin değersiz, gereksiz ve ‘larp’lamak amaçlı var olduğu düşüncesi de en büyük silahlarından biri haline geldi.
Burada bu kolaya kaçmaya dünden razı hikayecilerin de payı var, ancak günün sonunda her hikayenin değeri onun kitlesinin verdiği değer kadar. Her bizi zorlayan değersiz ve gereksiz, kolay olan iyi olursa, günün sonunda fazladan bir efor sarf etmeye değecek ne kalabilir?