Geçmişten günümüze dünyanın her tarafında sayısız savaş yaşanmış, mücadeleden galip gelenler bugün bizim bildiğimiz tarihi şekillendirip yazanlar olmuştur. Kaybedenlerin düşüncesi, kimliği ve özgürlüğü çoğu zaman bilinmeden, duyulmadan bilinmeze karışmış, geçmişten kalan bir hikaye haline indirgenmiştir.

Bu demek değildir ki, kazananın zaferi anlatılmaya değer değildir. Hatta kazanmak çoğu zaman galip için hayatta kalmak kadar, bir yanlışı düzeltmek, daha iyi bir geleceğin ilk adımını atmaktır. Tarihte pek çok savaşın pek çok tarafı olmuş, ama özgürlüğü için mücadele eden tarafın bıraktığı miras her zaman daha değerli olan olmuştur. 107 yıl önce, 19 Mayıs 1919’da, Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’a ayak basışı ile başlayan Kurtuluş Savaşı, tarihin bu en büyük varoluş savaşlarından biridir.

Yüzyıllar önce Anadolu’ya at üstünde göçmüş Türkler, bu toprakları kurdukları boylar ve devletler ile yurtları yapmış, Osmanlı ile Anadolu’nun dışında özellikle Avrupa’nın korktuğu bir güç haline gelmişti. Bu zengin ve güçlü tarihin varlığını kabul edip benimsemek, Osmanlı’nın son döneminde geldiği hali görmezden gelmek gerektiği anlamına gelmez.

Osmanlı’nın son dönemleri ekonomik, kültürel ve politik pek çok neden ve etmenin bir araya gelmesiyle oluşan bir ortamda, değişen bir dünyaya uyum sağlayamaması ile tanımlanır ancak. Ekonomi diğer ülkelerden geride kalmıştı, çünkü devletin ve ekonomisinin kurulduğu düzen geçmiş bir döneme ait bir düzendi.

Eski düzenden yenisine geçmek için gereken para ve sosyal değişimler başarısız olmaktaydı, çünkü gereken imkan ve güç mevcut değildi. Koskoca bir ülke adeta bir tekrar eden bir çemberde sıkışmış, günü kurtarmak üzerine bir politika izlemekteydi. Bir zamanların süper gücü olmak, bu gücün her zaman elde olacağı anlamına gelmez.

Aynı esnada bu durumun tam tersinde, batıda yüzyıllardır yağma ve sömürgeyle zenginleşmiş, bu bollukta yeni sanayiler geliştirmiş, şimdi de gözünü yeni silahlarını kullanacakları son kalan ‘başıboş’ bölgelere dikmiş bir yapılanma vardı. Yüzyıllarca onları korkutmuş Türklerden intikamlarını alma fırsatı ile de, Anadolu topraklarını daha savaş bitmeden gizli kapılar ardında paylaşmış bir düşman bloğu, kolayca kazanacakları savaş için sabırsızlanıyordu.

Dünyanın o güne kadar gördüğü en büyük savaştan sonra Osmanlı, bir devlet olarak artık sadece lafta kalmıştı. Ülkenin her yeri düşman askeri ve onların desteklediği bölücü grupların işgali altında, halk sindirilmiş durumdaydı. İnsanların lideri olacak konumda olması gereken İstanbul, karşı koymak için bir gayreti olmamasına ek olarak, çıkabilecek herhangi bir direnişin de bastırılması yönünde işgalcilere yardım ediyordu.

Böyle bir ortamda Atatürk, Samsun’a İstanbul hükümeti tarafından bölgede Türk direnişini bastırması için görevlendirilmişti. Bandırma Vapuru’ndan inip, Samsun’daki ilk adımını attığında ise aklında bir ülkenin nasıl kurtulacağına dair planlar vardı. Bundan sonrası, o ilk adımın ardından gelen yüz binlerce asker ve sivil vatandaşın kendi adımlarını atması ile gerçekleşti.

Nesiller boyunca yurt olarak bellediği toprağını kurtarmak için, bu ülkenin yaşlısı genci, her vatanseveri Kurtuluş Savaşı’na katılmıştır. Onları birleştiren ve hedefe yönlendiren bir liderin arkasında, herkes gelecekteki yarınların aydınlık ve özgür olması için vermiştir bu mücadeleyi.

Günümüzde 19 Mayıs’ı her sene kurtuluşun ilk günü olmasının yanında, Gençlik ve Spor Bayramı olarakta kullanıyoruz. Atatürk’ün halka kazandırdığı zaferin, gelecek kuşakların gözetim ve korumasına geçtiği bir gün ayrıca.

Neredeyse her gün, Atatürk ve cumhuriyete karşı içten ve dıştan yapılan her saldırıya karşı, onun çizdiği yolda attığı her adımıyla geçmişten geleceğe inanç ve güvenle ilerleyen her cumhuriyet gencinin Gençlik ve Spor Bayramı kutlu olsun!