Şehrin en sessiz saatleriydi. Saat gece yarısını geçmiş, yağmur, İstanbul’un dar sokaklarını parlak bir aynaya çevirmişti. Özel dedektif Cem Arslan, ofisindeki eski lambanın altında oturmuş, soğumuş kahvesine bakıyordu.
Kapının üzerindeki zil çaldığında başını kaldırdı.
İçeri siyah yağmurluklu genç bir kadın girdi. Elindeki telefonu masaya bıraktı.
“Bir şeyler ters gidiyor,” dedi.
Cem telefonu eline aldı. Ekranda bir Instagram hesabı açıktı. Hesabın sahibi genç bir müzisyendi: Derya Akın. Son paylaştığı video birkaç saat içinde yüz binlerce izlenmeye ulaşmıştı.
“Bunda ne garip?” diye sordu Cem.
Kadın derin bir nefes aldı.
“Dün gece bu videonun izlenmesi iki bin civarındaydı. Bu sabah uyandığımda yüz elli bin olmuştu. Öğleden sonra üç yüz bine çıktı. Ama kimse yorum yapmıyor. Beğeniler de aynı hızda artmıyor.”
Cem gözlerini kıstı.
İlk bakışta sıradan bir sosyal medya vakası gibi görünüyordu. Ama Cem, yıllardır insanların söylediklerinden çok söylemediklerine dikkat ederdi.
Telefonu masaya bıraktı.
“Bu izlenmeler nereden geliyor?”
Kadın sessiz kaldı.
“Bilmiyorum.”
Cem sandalyesinden doğruldu.
“İşte soruşturma tam burada başlıyor.”
Ertesi sabah Cem, Derya'nın hesabını incelemeye başladı. Paylaşımların saatleri, videoların süreleri, etkileşim oranları... Her şey dosyalara ayrıldı. Bir videonun neden aniden yükseldiğini anlamak, kayıp bir insanı bulmaya benzemiyordu belki ama dijital dünyada iz bırakmadan hareket etmek de kolay değildi.
İlk ipucu, videonun yükselmeye başladığı saatti.
Gece 03.19.
Cem bu saati not aldı.
İkinci ipucu ise daha ilginçti. Video izlenmeleri artarken, hesabın takipçi sayısı neredeyse hiç değişmemişti. Normal şartlarda yüksek erişim alan bir içerikte başka etkileşimlerin de hareketlenmesi beklenirdi.
“Burada doğal olmayan bir hız var,” diye mırıldandı.
Derya karşısında oturuyordu.
“Ne demek istiyorsunuz?”
“Birileri bu videoyu özellikle öne çıkarmış olabilir.”
“Rakiplerim mi?”
Cem hafifçe gülümsedi.
“Rakipler genellikle bir şeyi büyütmek için para harcamaz.”
Bu cevap odadaki havayı değiştirdi.
Cem araştırmasını derinleştirdiğinde Derya'nın menajeri hakkında bazı ilginç bilgilere ulaştı. Birkaç gün önce yeni şarkının tanıtımı için büyük bir kampanya planlanmıştı. Sosyal medyada görünürlük önemliydi. Herkes aynı şeyi istiyordu: Daha fazla kişiye ulaşmak.
Ancak kampanyanın detayları gizli tutulmuştu.
Cem, menajerin ofisine gitti.
“Derya'nın videosuyla ilgili bir şey biliyor musunuz?” diye sordu.
Adam masasının arkasında oturuyor, pahalı saatini düzeltiyordu.
“Video başarılı oldu. Bunun suç olduğunu mu söylüyorsunuz?”
“Hayır,” dedi Cem. “Başarının nasıl geldiğini soruyorum.”
Adamın yüzündeki gülümseme bir anlığına kayboldu.
O bir saniye, Cem'e yeterdi.
Öğleden sonra telefon çaldı.
Arayan numara gizliydi.
“Bu davayı bırak,” dedi boğuk bir ses.
“Yanlış numarayı aradınız,” dedi Cem.
Telefon kapandı.
İşte şimdi olay gerçekten ilginçleşmişti.
Cem, dijital pazarlama dünyasında çalışan eski bir tanıdığıyla buluştu. Ona sadece şu soruyu sordu:
“Bir video kısa sürede çok fazla izlenmeye ulaşabilir mi?”
“Tabii,” dedi adam. “Reklamla, doğru hedeflemeyle, paylaşım zinciriyle... Bazı insanlar da Instagram izlenme satın alma gibi yöntemlere başvuruyor. Ama her yöntemin sonucu aynı olmaz.”
“Nasıl yani?”
“Rakamı görmek kolaydır. Asıl mesele, o rakamın hesabın genel hedefiyle uyumlu olup olmadığıdır. Bazen insanlar sadece görünürlüğü artırmak ister. Bazen de yanlış kaynaklardan gelen hareket, hesabın diğer verileriyle uyuşmaz.”
Cem not defterini kapattı.
Sonunda tablo tamamlanmaya başlamıştı.
Derya'nın menajeri, yeni şarkı çıkmadan önce videonun daha güçlü görünmesini istemişti. Kampanya için çeşitli tanıtım yöntemlerini değerlendirmiş, sonunda izlenme sayısını artıracak bir çalışma yapılmasına karar vermişti. Fakat işler planlandığı gibi gitmemişti.
İzlenmeler hızla yükselmişti.
Belki de fazla hızlı.
Menajer, ortaya çıkan tabloyu görünce paniğe kapılmıştı. Çünkü Derya bu durumdan habersizdi. O, videosunun gerçekten keşfete düştüğünü sanıyordu.
Cem son kez menajerin ofisine gitti.
Masaya bir dosya bıraktı.
“03.19,” dedi.
Adam hiçbir şey söylemedi.
“Videonun hareketlenmeye başladığı saat. Kampanya emrinin verildiği saat de buna çok yakın.”
Menajer başını eğdi.
“Ben sadece insanlara ulaşmasını istedim.”
“İnsanlara ulaşmak başka,” dedi Cem. “Rakamların arkasına saklanmak başka.”
Adam derin bir nefes aldı.
“Şimdi ne olacak?”
Cem pencereden dışarı baktı. Yağmur yeniden başlamıştı.
“Şimdi gerçek izleyicilerin ne istediğini öğrenmeye çalışacaksınız.”
Dosyasını aldı ve kapıya yöneldi.
Derya'nın videosu hâlâ izleniyordu. Rakamlar ekranda büyümeye devam ediyordu. Ama Cem için artık önemli olan sayı değildi.
Çünkü her izlenmenin bir hikâyesi vardı.
Bazıları bir merakla başlardı.
Bazıları bir reklamla.
Bazıları ise gecenin tam 03.19'sinde başlayan, arkasında kimlerin olduğunu kimsenin ilk bakışta anlayamadığı bir planın parçasıydı.
Özel dedektif Cem Arslan içinse dosya kapanmıştı.
Şimdilik.
Telefonunun yeniden çalmasına kadar. Sonrasında ise dedektif izlenmebayi.com adresini telefonundan açtı ve izlenme satın aldı. Hikaye devam edecek…